کیوان ساکت نوازنده تار و سه تار در گفتگو با آژانس خبری روز (دی نا) صدا و سیما را عامل بسیار مهم و اساسی تباه کردن موسیقی و فرهنگ ایرانی عنوان کرد.

به اعتقاد بسیاری از افراد موسیقی ملی ایرانی نسبت به پاپ طرفداران کمتری دارد ارزیابی شما چیست؟
موسیقی ملی ایران موسیقی بسیار فاخر، ودیع، مقدس و ساسر مفاهیم انسانی و عاطفی است، منتها به مصداق این مصرع حافظ "تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی" موسیقی ایرانی موسیقی خاصی است که احتیاج به تربیت شنیداری و آمادگی شنونده برای درک رمز و رازها و لطایف و پیچیدگی های روحی عاطفی است که در این موسیقی موج به موج جریان دارد.
طبیعی است کسانی که از این لطافت روحی و آمادگی احساسی برای درک موسیقی و مفاهیم عمیق و زیبای آن محرومند، نتوانند در لحظه اول و در نگاه اول به این موسیقی علاقه مند شوند.
موسیقی پاپ موسیقی است که مفاهیم ساده تر و ابتدایی تری را بیان می کند و بنابراین توده مردم که با موسیقی جدی انس و الفت کمتری دارند، موسیقی قابل قبولتری است چرا که مفاهیم آن را براحتی درک می کنند.
موسیقی ملی ایران مانند هر هنر فاخر دیگری نیازمند آماده سازی برای درک مخاطب است.
 
مهجور ماندن موسیقی ملی ایرانی تا چه اندازه به ذات آن برمی گردد؟
در دوران اخیر که رسانه های اجتماعی و در راس آنها صدا و سیما نقش تعیین کننده در سلیقه عمومی مردم دارند، مقصر کلی رسانه های اجتماعی و دقیقا صدا و سیما می باشد، صدا و سیما نقش بسیار مهم و اساسی در تباه کردن موسیقی و فرهنگ ایرانی دارد، چرا که در این نهاد افرادی در حوزه موسیقی به کار گمارده شده اند که اصلا صلاحیت آن را ندارند.
بنابراین نمی توان گفت که موسیقی ملی ایران مهجور مانده است بلکه در دوران اخیر که صدا و سیما تاثیر گذاری شگرفی بر اذهان عمومی دارد و نقش تعیین کننده در موفقیت یا عدم موفقیت هنر داشته است، موسیقی نیز از این قاعده مستثنی نبوده است.
 
موسیقی ملی ایرانی تا چه اندازه توانسته پویا و منعطف با روز حرکت کند؟
موسیقی ایرانی مانند هر هنر دیگری یک پدیده اجتماعی ست، انسان نیز یک موجود اجتماعی ست، موسیقی و انسان از هم جدا نیستند، منتها در شرایط معاصر که هنوز تکلیف موسیقی مشخص نشده است و حدودا هنرمندان این عرصه شش ماه از سال را بیکار هستند، انتظار اینکه موسیقی که سال ها زیر فشار و تحت سلطه و تحمل انواع ناملایمات بوده است تکامل پیدا کند که البته پیدا کرده است، انتظار اینکه این موسیقی به سرعت راه خود را ادامه دهد انتظاری‌ست که از واقعیت به دور است.
 
کدام دوره در موسیقی ملی ایرانی را می توان نقطه اوج آن معرفی کرد؟
تنها دوره ای که به همت بزرگان و گرانسنگانی چون استادان وزیری، روح الله خالقی، مرتضی محجوبی، رهی معیری، غلامحسین بنان و تعدادی دیگر از بزرگان موسیقی برنامه ای بنام "گلهای جاویدان" ساخته و تهیه شده که دوران طلایی موسیقی ملی ایران است.
 
آیا با روند فعلی موسیقی ملی برای آیندگان ارمغانی خواهد داشت؟
موسیقی و فرهنگ ایران در طول هزار و اندی سال نشان داده است که هر زمان در شرایط سخت گرفتار شده است از روزنه ایی دیگر و با قدرت بیشتر و شور و شوق مضاعف به پراکنده کردن فرهنگ و هنر ایران ادامه می دهد و مطمئنا برای آیندگان ارمغانی گران بها خواهد داشت.
 
 
منبع:dayna.ir